O inglés e outro dos idiomas nos quea pronuncia é máis complexa do que parece. Cada letra ten a súa pronuncia nun principio, é certo, pero ao mezclarese entre si, moitas delas varían a sua pronuncia, incluso dependendo da palabra, o grupo consonantico ou vocálico pronúnciase dun xeito ou doutro. Para eso, temos taboas como a seguinte, baseada na fonética, as cales debemos coñecer para facer unha correcta pronuncia ao falar no idioma anglosaxón.
Adolfo Suárez González I duque de Suárez e grande de España, foi un político e avogado español, presidente do Goberno de España entre 1976 e 1981.
Suárez, cuxa infancia transcorreu en Ávila, licenciouse en dereito pola Universidade de Salamanca e fixo os seus estudos de doutoramento na Universidade Complutense de Madrid. Desempeñou varios cargos públicos durante a ditadura franquista: foi gobernador civil de Segovia, procurador en Cortes e director xeral de Radiodifusión e Televisión. A pesar de ser un descoñecido para a opinión pública no momento, foi nomeado presidente do Goberno polo rei Juan Carlos I en 1976.
Como presidente do Goberno, Suárez foi unha das figuras crave da Transición española, o proceso a través do cal se deixou atrás o réxime ditatorial de Francisco Franco e España constituíuse un Estado social e democrático de dereito. Durante a súa presidencia levaron a cabo diversas medidas que reformaron o sistema previo, como a «autoliquidación» das Cortes franquistas ou a legalización dos partidos políticos; foi especialmente notoria a legalización do Partido Comunista. Foi elixido presidente baixo a coalición Unión de Centro Democrático (UCD) nas eleccións xerais de 1977, converténdose no primeiro presidente do goberno do novo período democrático español, cargo que ocuparía durante as lexislaturas constituínte e I. En 1981 presentou a súa dimisión como presidente do Goberno polo desmantelamento da UCD.
.jpeg/220px-Adolfo_Su%C3%A1rez_recibe_al_secretario_general_de_Convergencia_Democr%C3%A1tica_de_Catalu%C3%B1a._Pool_Moncloa._16_de_marzo_de_1978_(cropped).jpeg)
Rompente comezou en 1975 cando non verán deste ano Pexegueiro coñece a Antón Reixa e fálalle de crear un Grupo de Poesía en Galicia. Ou primeiro recital dérono Pexegueiro e Reixa en outubro de 1975 non Instituto Valle Inclán de Pontevedra. Este primeiro núcleo formado xa por Pexegueiro, Reixa, Romón e Avendaño, preparou manifestos, recitais e interviña poeticamente en festas e manifestacións. Dese momento son as Follas de resistencia poética (1976-77).
En 1977 vertébrase como grupo cohesionado esteticamente que quere controlar a comunicación literaria dunha maneira total, polo que se constituíron como editores alternativos publicando Seraogna de Pexegueiro e Con pólvora e magnolias de Xosé Luís Méndez Ferrín.
Pasan a chamarse Colectivo de Comunicación Poética Rompente comportándose como unha factoría poética e asumindo como propia a vangarda como actitude. Ou seu concepto integral dá creación lévaos a montar diversos espectáculos poéticos que se presentan en institutos e festivais de música: Moisés e a Mona, A tristeza de Ezza e A Dama que fala. Desta época data a publicación de varios libros de poesía asinados polo colectivo e outros por cada uns dous poetas.
Cultivaron moitas dás modalidades dá poesía experimental, especialmente as empregadas polo dadaísmo: poesía fonética, disolución dúas xéneros literarios, espontaneidade...
Ou grupo desfaise en 1983.
Fonte: https://gl.wikipedia.org/wiki/Grupo_Rompente
A teoría da relatividade inclúe tanto á teoría da relatividade especial como a de relatividade xeral, formuladas principalmente por Albert Einstein a principios do século XX, que pretendían resolver a incompatibilidade existente entre a mecánica newtoniana e o electromagnetismo. A teoría da relatividade especial, publicada en 1905, trata da física do movemento dos corpos en ausencia de forzas gravitatorias, no que se facían compatibles as ecuacións de Maxwell do electromagnetismo cunha reformulación das leis do movemento. Na teoría da relatividade especial, Einstein, Lorentz e Minkowski, entre outros, unificaron os conceptos de espazo e tempo, nun ramado tetradimensional ao que se lle denominou espazo-tempo. A relatividade especial foi unha teoría revolucionaria para a súa época, coa que o tempo absoluto de Newton quedou relegado e conceptos como a invariabilidad na velocidade da luz, a dilatación do tempo, a contracción da lonxitude e a equivalencia entre masa e enerxía foron introducidos. Ademais, coas formulacións da relatividade especial, as leis da Física son invariantes en todos os sistemas de referencia inerciales; como consecuencia matemática, atópase como límite superior de velocidade á da luz e elimínase a causalidade determinista que tiña a física ata entón. Hai que indicar que as leis do movemento de Newton son un caso particular desta teoría onde a masa, ao viaxar a velocidades moi pequenas, non experimenta variación algunha en lonxitude nin se transforma en enerxía e ao tempo pódeselle considerar absoluto.
A perspectiva axonométrica é un sistema de representación gráfica consistente en representar elementos xeométricos ou volumes nun plano mediante proxección ortogonal ou oblicua referida a tres eixos ortogonales, de tal forma que conserven as súas proporcións en cada unha das tres direccións do espazo: altura, anchura e lonxitude.
A perspectiva axonométrica cumpre dúas propiedades importantes que a distinguen da perspectiva cónica:
A escala do obxecto representado non depende da súa distancia ao observador.
Dúas liñas paralelas na realidade son tamén paralelas na súa representación axonométrica.
Este sistema se subdivide en dous principais, o sistema axonométrico ortogonal e o sistema axonométrico oblicuo.
A diferenza entre ambos é a dirección dos raios de proxección respecto do plano no que se proxectan (proxección ortogonal ou proxección oblicua).
Os planos que interveñen neste sistema son catro: tres planos perpendiculares entre si que forman un triedro trirrectángulo e un plano de proxección principal (desde agora plano do cadro) no que se apoia o triedro anterior, nun vértice ou unha das súas caras.
As proxeccións das arestas do triedro sobre o plano do cadro son os eixos da axonometría.
Cando proxectamos sobre o plano do cadro un eixo axonométrico a súa dimensión queda reducida (coeficiente de redución CR) orixinándose unha relación de proporcionalidade entre esta e a real.
Na axonometría ortogonal a redución afecta os tres eixos.
Na axonometría oblicua a redución soamente afecta a un eixo.
Rosa Montero nació en el seno de una familia humilde. Hija de un banderillero y de una ama de casa, a la edad de 5 años, escribió la primera novela en su vida. Ingresó en la Universidad Complutense de Madrid (en esa época Universidad de Madrid) en 1969. Inició sus estudios universitarios en la Facultad de Filosofía y Letras con la intención de estudiar psicología y posteriormente periodismo. En 1970, con 19 años, comenzó a trabajar como periodista en diversos medios informativos, entre ellos, Pueblo, Fotogramas y Posible. Finalmente dejó los estudios de psicología, después de cuatro años y obtuvo su título de Periodismo en la Escuela Superior de Periodismo de Madrid. En la misma época universitaria colaboró con grupos de teatro independiente, como Canon o Tábano.
.jpg/220px-Manifestaci%C3%B3n_contra_el_Toro_de_la_Vega._Rompe_una_Lanza_2014_(65).jpg)
Fonte: https://es.wikipedia.org/wiki/Rosa_Montero
A necesidade de dotar de departamentos á recentemente creada Universidade da Coruña mediante a Lei 11/1989, do 20 de xullo, de ordenación do sistema universitario de Galicia, propicia a constitución do Departamento de Enxeñería Industrial o día 26 de marzo de 1990, tras a solicitude expresada polo Vicerreitorado de Investigación.
O departamento nace vinculado á Escola Universitaria Politécnica, nese momento xa dependente da UDC, na que viñan impartindo desde os anos 80 estudos de Enxeñería Técnica Industrial, que xunto cos de Enxeñería Técnica Naval constitúen a docencia maioritaria do departamento.
Na actualidade, os 46 profesores que forman parte do departamento están repartidos en catro áreas: Expresión Gráfica da Enxeñería, Enxeñería dos Procesos de Fabricación, Enxeñería de Sistemas t Automática e Enxeñería Eléctrica; e imparten docencia na mencionada Escola Universitaria Politécnica, na Escola Politécnica Superior e na Escola de Deseño Industrial no campus de Ferrol, así como na Escola Técnica Superior de Náutica e Máquinas e na Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Camiños, Canles e Portos no campus da Coruña.
Tras longos meses de redacción e entradas, chega o fin dun curso, ultimo da nosa etapa no colexio. Queria agradecer a todos aqueles que e...
